| تبليغات | X |
فرا رسيدن ايام عزا داري سالار شهيدان حسين بن علي (ع) وحضرت عباس(ع) را به مسلمانان بويژه شيعيان تسليت مي گويم
بازهم محرمي ديگر راستي هم که ما هر چه داريم از حماسه حسين داريم. حسين و يارانش در کربلا هر صفت پسنديده اي را در عاليترين صورت آن به نمايش گذاشتند: عبوديت پروردگار، ايثار در راه دين ،فدا کاري در قبال ياران، شجاعت در برابر دشمن و...
آيا کار حضرت ابوالفضل که با دستان بريده مشک آب را با دندان گرفته بود ومي خواست آن را به طفلان تشنه برساند نهايت فدا کاري نيست؟ آيا کار حضرت رينب (س) که در عين اسارت درکاخ ستمگران بر سرير نشسته ، فرياد حق خواهي بر مي آورد، با لا ترين حد شهامت نيست؟ آيا فرياد حسين که در مقابل خيل سپاه دشمن مي فرياد که اگر خون من نهال دين محمد (ص )را زنده نگه مي دارد ،پس اي شمشير ها مرا در بر گيريد ، نهايت ايمان وايثار نيست؟ آيا حسين ويارانش جايي براي بسط بيشتر کلمه ي عشق گذاشتند؟ آيا آگاهانه خون خود را براي تطهير دين حق نثار نکردند؟ وبسياري آيا هاي ديگر....
باز اين چه شورش است که در خلق عالم است
باز اين چه نوحه و چه عزا وچه ماتم است
باز اين چه رستخيز عظيم است کز زمين
بي نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است
گر خوانمش قيامت دنيا بعيد نيست
اين رستخيز عام که نامش محرم است
اين صبح تيره باز دميد از کجا کزو
کار جهان وخلق جهان جمله در هم است
در بارگاه قدس که جاي ملال نيست
سرهاي قدسيان همه بر زانوي غم است
گويا طلوع ميکند از مغرب آفتاب
کاشوب در تمامي ذرات عالم است
جن وملک بر آدميان نوحه مي کنند
گويا عزاي اشرف اولاد آدم است
باز اين چه شورش است که در خلق عالمست
باز اين چه نوحه وچه عزا وچه ماتم است