خدايا تو نخواهي گذاشت که از مراد دلم دور بمانم.

گاهي وقت ها فکر مي کنم سخت ترين کار توي اين دنيا زندگي کردن است. آنچنان بر سر دوراهي قرار مي گيريم  وکلاف زندگيمان سر در گم مي شود که خودمان را مي بازيم و نا اميد مي شويم.

راستش را بخواهيد کلاف زندگي من گره کوري شده است که فکر مي کنم هيچ انگشت توانا يي قادر به گشودن آن نيست مگر آنکه دستي زغيب بر آيد و...

 اما با تمام اينها هميشه فکر مي کنم اگر آدم توي زندگيش دوتا پرند ه ي کوچولو داشته باشد که لحظه لحظه ي زندگيش را فداي آنها کرده باشد و جان داده باشد تا آنها جان بگيرند  نه هيچ وقت نااميد مي شود ونه ديوانه در حقيقت يک عشق پنهان توي دلش هست که او را وامي دارد دوست بدارد و زندگي کند .

تمام آدمهايي که توي اين دنيا پرنده اي را پرواز داده اند يک خوشبختي بزرگ توي دلشان هست که گاهي فرا موشش مي کنند و هر وقت دلشان مي گيرد بايد از دور بنشينند و آن را تماشا کنند و هميشه شاد باشند.
 هميشه بخنديد وشادمان باشيد. حتما خدا شما را خيلي دوست دارد چون مي توانيد دوست بداريد.